ئىستىخبارات ئېڭىمىز ياكى سىياسىي ھۇشيارلىقىمىز ھەققىدە، بۇنىڭغا ئالاقىلىق ھالدا مىللىي پىسخىكىمىزدىكى «داستىخانچىلىق»، «دىپلوماتىيە» مىجەزىمىز ھەققىدە ئىلگىرىكى يازمىشلىرىمدا ئانچە- مۇنچە توختۇلۇپ ئۆتكەن ئىدىم. ھەتتا بەزى ئاچچىق مىساللارنىمۇ بەرگەن ئىدىم. لېكىن، يەنىلا شۇ «دىپلوماتىك» مىجەزىمىزنىڭ، «داستىخانچىلىق» پەسكەشلىكىمىزنىڭ رولى چوڭ بولۇپ، قاراپ تۇرۇپ بىر ھەققە كۆز يۇمۇپ كېتىۋاتىمىز. «داستىخان» سالغانلار مۇناپىق بولسىمۇ دوست تۇتۇپ، «داستىخان» سالمىغانلار ۋە ھەق گەپنى قىلغانلارنى دۈشمەن كۆرۈپ، سېپىمىزنى تازا «ئودا خېنىمنىڭ ئۇمىچى»دەك ئارىلاشمىغا ئايلاندۇرىۋەتتۇق.

سەن بىلەن مېنىڭ پەرقىم

سەن دېدىڭ: ۋەتەننى تىنچلىق يولىدىكى كۈرەش بىلەن ئازات قىلىمەن.

مەن دېدىم: خام خىيالغا ئەسىر بوپسەن. قورالسىز ھاكىمىيەت بولمايدۇ. مۇستەقىللىقنى تىلىگەنگە بەرمەيدۇ.

سەن دېدىڭ: ئامېرىكا، ياۋروپاغا تايىنىمەن.

مەن دېدىم: بىر ئاللاھتىن باشقىسىغا ئىشەنمەيمەن.